Ich vermess Dich
- Details
- Zugriffe: 5638
Ich vermess Dich
1.
Nix vun Dir han ich anerkannt,
ben lever ovends en de Weetschaff jerannt.
Wullst Du ens spreche, hatt ich keen Zick,
an Dinger Surje bes Du bal ersteck.
„Du bes de janze Daach doheim,“ su woren ming Spröch.
„Du versorchs nur die Pänz, de Wonnung un de Köch.“
„Et Jeld wirfs Du am Finster eruss,
dat ich dann widder eran schaffe muß.“
Refr.
Ich vermesse Dich, deev en mingem Hätz,
ich han Dich vell zu lang ungerschätz.
Ich han Dich nieh richtig beluurt,
dat Du jez fott bes, han ich längs schun beduurt.
